Heerlijk
dat uitslapen... Hoewel het bed erg hard is en we
beide last van de rug hebben als we wakker worden
(we zijn tenslotte een waterbed gewend) hebben we
toch een gat in de dag geslapen. Kees zelfs tot
10:30! Ontbijten zit er niet meer in, da's al lang
en breed voorbij.
We besluiten lekker bij het zwembad te gaan liggen. Ruud en Yvonne zijn er al, die hadden hetzelfde idee. We doen eigenlijk helemaal niets. Beetje lezen, zwemmen, eten en drinken. Wieb heeft nog een excursie op touw gezet, als we daar aan mee willen doen, moeten we om 15:00u in de lobby zijn. Lijkt ons wel wat, dus we gaan mee. Eigenlijk gaat iedereen mee, behalve Ingrid.
Ondertussen hebben we bus nummer 3 al te pakken. Met name Ingrid klaagt in de eerste twee bussen over de airco, dat deze niet goed werkt. We zitten natuurlijk in wel in een warm land, en je krijgt niet alles op een relaxte temperatuur natuurlijk.
Maar goed, wij in bus nummer 3 en iedereen daar maar weer grapjes over maken. Tja, wat moet je ook anders.
We beginnen met een wandeling in een beek. Dat klinkt niet spectaculair, maar dat is het wel. Die beek scheidt namelijk een vlak stuk bebost land van een bergachtig stuk land. Die bergen zijn allemaal van zand, niet van steen. Maar dan wel een hard soort zand. Onderweg van de bus naar de beek komen we nog langs een bedrijfje wat vissaus maakt. Daar kregen we nog uitleg hoe dat in z'n werk gaat. Als je nog nooit vissaus gehad hebt, zul je het ook vast niet gaan proberen na deze uitleg :-)
In de beek aangekomen lopen we een stuk stroomopwaarts. Heerlijk rustig! Maar, het waait best hard, wat er voor zorgt dat er best wel wat zand stuift. Met name Clem heeft hier last van, omdat hij lenzen draagt. Dat is niet te doen met deze omstandigheden. Op enig moment kunnen we zo'n zandberg opklimmen, om daar te genieten van een mooi uitzicht. Dus zo gezegd, zo gedaan. De terugtocht door de beek is beter: We lopen voor de wind aan en hebben geen last meer van het stuifzand. Terug in de bus rijden we verder. Het zijn allemaal stukjes van 5 of 10 minuten rijden, dus alles speelt zich vlak bij ons ressort af. We komen aan bij een baai waar heel veel visserscheepjes voor anker liggen. Echt van die bootjes van plaatjes over Vietnam. Daar maken we wat foto's vanaf de kade en vervolgen kunnen we 40 treden naar beneden om op het smerigste strand wat je ooit gezien hebt aan te komen. Overal ligt rommel en bende. Dit strand is echt een vissersstrand, er ligt echt niemand te zonnen hier...
In het water zien we ook opmerkelijke ronde bootjes. Gemaakt van bamboe. De volgende stop is bij iemand die deze bootjes maakt. Geschikt tot 25 personen, en dat zou je niet zeggen als je zo'n rond bootje ziet. Is gewoon een grote mand die ze met rubber waterdicht maken. En wordt in 14 dagen tijd door één persoon met de hand gemaakt. Knap hoor. Deze botenbouwer zit ergens in een dorp, in een zijstraat waar volgens ons niet echt veel toeristen komen. Men zit ons namelijk nogal aan te staren. Vooral Ruud maakt met zijn postuur nogal indruk op de Vietnamezen.
Vervolgens rijden we verder. We gaan naar de zandduinen. Gewoon enorme bulten met zand. Er staat al een groep kinderen op ons te wachten. Die brengen ons naar de top van de duinen, waar vanaf je vervolgens met een groot stuk hard plastic met twee handvaten van touw van het duin af kunt surfen. Kees en Yvonne besluiten dat te gaan doen, hetgeen best spectaculair is. Overigens zijn hier geen foto's van. Ook hier stoof het nogal, waardoor de kans op schade aan de camera aanzienlijk is.
Op de terugweg willen die kinderen natuurlijk geld. En de personen die het surfen geregeld hebben krijgen dan ook geld. Maar het zijn k*tkinderen hier, en ze beginnen allemaal te schelden en te schooien, want ze willen allemaal geld. Kees poeiert de kinderen gewoon af, Yvonne heeft daar wat meer moeite mee. Uiteindelijk gaat één zo'n kind zelfs nog eens klagen bij de lokale gids dat ze geen geld heeft gehad. Ja, jammer dan. Liegen en bedriegen wordt door ons niet beloond.
Terug in het hotel besluiten we nog even te gaan zwemmen. Er zit namelijk zoveel zand aan ons lichaam, dat moet er echt even af. Dus zogezegd zo gedaan. We springen met z'n vieren in het zwembad (Ruud maakt nog even fijn een bommetje, wat door een Japanner aan de kant niet echt wordt gewaardeerd) en hebben nog even een kwartiertje lol. Dan gauw naar de kamer, omkleden voor het avondeten. We gaan terug naar hetzelfde restaurant als gisteren, want dat beviel erg goed. En we willen allemaal minimaal kipfingers :-)
We besluiten lekker bij het zwembad te gaan liggen. Ruud en Yvonne zijn er al, die hadden hetzelfde idee. We doen eigenlijk helemaal niets. Beetje lezen, zwemmen, eten en drinken. Wieb heeft nog een excursie op touw gezet, als we daar aan mee willen doen, moeten we om 15:00u in de lobby zijn. Lijkt ons wel wat, dus we gaan mee. Eigenlijk gaat iedereen mee, behalve Ingrid.
Ondertussen hebben we bus nummer 3 al te pakken. Met name Ingrid klaagt in de eerste twee bussen over de airco, dat deze niet goed werkt. We zitten natuurlijk in wel in een warm land, en je krijgt niet alles op een relaxte temperatuur natuurlijk.
Maar goed, wij in bus nummer 3 en iedereen daar maar weer grapjes over maken. Tja, wat moet je ook anders.
We beginnen met een wandeling in een beek. Dat klinkt niet spectaculair, maar dat is het wel. Die beek scheidt namelijk een vlak stuk bebost land van een bergachtig stuk land. Die bergen zijn allemaal van zand, niet van steen. Maar dan wel een hard soort zand. Onderweg van de bus naar de beek komen we nog langs een bedrijfje wat vissaus maakt. Daar kregen we nog uitleg hoe dat in z'n werk gaat. Als je nog nooit vissaus gehad hebt, zul je het ook vast niet gaan proberen na deze uitleg :-)
In de beek aangekomen lopen we een stuk stroomopwaarts. Heerlijk rustig! Maar, het waait best hard, wat er voor zorgt dat er best wel wat zand stuift. Met name Clem heeft hier last van, omdat hij lenzen draagt. Dat is niet te doen met deze omstandigheden. Op enig moment kunnen we zo'n zandberg opklimmen, om daar te genieten van een mooi uitzicht. Dus zo gezegd, zo gedaan. De terugtocht door de beek is beter: We lopen voor de wind aan en hebben geen last meer van het stuifzand. Terug in de bus rijden we verder. Het zijn allemaal stukjes van 5 of 10 minuten rijden, dus alles speelt zich vlak bij ons ressort af. We komen aan bij een baai waar heel veel visserscheepjes voor anker liggen. Echt van die bootjes van plaatjes over Vietnam. Daar maken we wat foto's vanaf de kade en vervolgen kunnen we 40 treden naar beneden om op het smerigste strand wat je ooit gezien hebt aan te komen. Overal ligt rommel en bende. Dit strand is echt een vissersstrand, er ligt echt niemand te zonnen hier...
In het water zien we ook opmerkelijke ronde bootjes. Gemaakt van bamboe. De volgende stop is bij iemand die deze bootjes maakt. Geschikt tot 25 personen, en dat zou je niet zeggen als je zo'n rond bootje ziet. Is gewoon een grote mand die ze met rubber waterdicht maken. En wordt in 14 dagen tijd door één persoon met de hand gemaakt. Knap hoor. Deze botenbouwer zit ergens in een dorp, in een zijstraat waar volgens ons niet echt veel toeristen komen. Men zit ons namelijk nogal aan te staren. Vooral Ruud maakt met zijn postuur nogal indruk op de Vietnamezen.
Vervolgens rijden we verder. We gaan naar de zandduinen. Gewoon enorme bulten met zand. Er staat al een groep kinderen op ons te wachten. Die brengen ons naar de top van de duinen, waar vanaf je vervolgens met een groot stuk hard plastic met twee handvaten van touw van het duin af kunt surfen. Kees en Yvonne besluiten dat te gaan doen, hetgeen best spectaculair is. Overigens zijn hier geen foto's van. Ook hier stoof het nogal, waardoor de kans op schade aan de camera aanzienlijk is.
Op de terugweg willen die kinderen natuurlijk geld. En de personen die het surfen geregeld hebben krijgen dan ook geld. Maar het zijn k*tkinderen hier, en ze beginnen allemaal te schelden en te schooien, want ze willen allemaal geld. Kees poeiert de kinderen gewoon af, Yvonne heeft daar wat meer moeite mee. Uiteindelijk gaat één zo'n kind zelfs nog eens klagen bij de lokale gids dat ze geen geld heeft gehad. Ja, jammer dan. Liegen en bedriegen wordt door ons niet beloond.
Terug in het hotel besluiten we nog even te gaan zwemmen. Er zit namelijk zoveel zand aan ons lichaam, dat moet er echt even af. Dus zogezegd zo gedaan. We springen met z'n vieren in het zwembad (Ruud maakt nog even fijn een bommetje, wat door een Japanner aan de kant niet echt wordt gewaardeerd) en hebben nog even een kwartiertje lol. Dan gauw naar de kamer, omkleden voor het avondeten. We gaan terug naar hetzelfde restaurant als gisteren, want dat beviel erg goed. En we willen allemaal minimaal kipfingers :-)
Unable to Launch Flash Player
This message is being displayed because the browser was unable to load the Flash Player required to display this content.
There are several possible causes for this;
- Your current Flash Player is outdated or it is not installed on your system. Download the latest Flash Player.
- Your browser does not have JavaScript enabled, this is required to load the Flash content.
- The Theme file used to generate this site may be missing the required JavaScript to launch the Flash player.
29 maart 2010 - dag 7 van de reis.